• Pirinç nipel: Korozyona daha dayanıklıdır, sökülüp takılması kolaydır. Temiz su, sıcak-soğuk kullanım suyu, batarya ve armatür bağlantılarında genellikle daha uygundur. Ancak kimyasala, çok yüksek sıcaklığa ve yüksek basınca göre pirinç kalitesi kontrol edilmelidir.
  • Çelik nipel: Daha yüksek mekanik dayanım ve sıcaklık için uygundur. Yangın tesisatı, doğalgaz, basınçlı hava, buhar ve endüstriyel hatlarda daha çok kullanılır. Siyah çelik suyla temas ederse zamanla paslanabilir; galvanizli çelik ise sıcak kullanım suyunda her zaman ideal değildir.
  • Farklı metalleri bağlarken: Pirinç ile çeliğin birleşmesi çoğu tesisatta yapılabilir; ancak sürekli ıslak ve iletken ortamlarda galvanik korozyon riski oluşabilir. Özellikle bakır–galvanizli çelik kombinasyonlarında dielektrik bağlantı düşünülmelidir.

Kısaca: Evsel temiz su tesisatında pirinç, yangın/gaz/buhar veya yüksek dayanım gereken hatlarda çelik daha doğru tercihtir. En kritik bilgiler akışkan, basınç, sıcaklık ve nipelin bağlanacağı diğer parçanın malzemesidir.